NL — LARRY ROMANOFF — Propaganda en de media – Deel 7 — Fact-Checking — June 27, 2021

Propaganda en de media – Deel 7

Fact-Checking

Propaganda and the Media: Fact-Checking – Part 7 | The Vineyard of the Saker

Door Larry Romanoff voor TheSaker Blog, 27 juni 2021

Nederlandse vertaling: Martien

CHINESE  ENGLISH   NEDERLANDS  SPANISH  SWEDISH

Wie moet er in onze wereld vandaag de dag dringend “op feiten gecontroleerd” worden? De massamedia, natuurlijk. En, in de wereld van vandaag, wie bezit, financiert en controleert de hele infrastructuur voor fact-checking en voert alle fact-checks uit? De massamedia, natuurlijk. Dus, de bewoners runnen het gesticht en de vossen bewaken het kippenhok. Wat kan er misgaan?

Laten we ons eerst ontdoen van het dwaze idee dat de fact-checking die vandaag de dag wordt uitgevoerd ook daadwerkelijk het controleren van feiten inhoudt. Dat is niet het geval. Het hoofddoel van deze industrie is niet het zoeken naar de waarheid, maar in plaats daarvan een verraderlijke vorm van censuur, een laatste manier om het touw rond de zak met informatie te spannen om te voorkomen dat onwelgevallige waarheden ontsnappen en, als ze toch ontsnappen, om ze bij de geboorte dood te knuppelen. Een krachtig nevendoel van feitencontrole is het begraven van kennis over de misdaden en wreedheden begaan door onze Internationale Cabal van Gangsters (ICG) en hen te beschermen tegen publieke afkeuring. De enige voorwaarde voor succes is een goedgelovig en onwetend publiek.

Een van de meest tragische resultaten van mediaconcentratie, propaganda en censuur is dat de controle op feiten bijna volledig is overgenomen door de propagandisten. In een tijd waarin Terwijl we wanhopig behoefte hebben aan een eerlijke fact-checking van beweringen in de media, hebben de media zelf, zoals Gannet Publishing, Reuters, ABC news, zich in de voorste gelederen van deze markt begeven, waarbij ze effectief zichzelf controleren en, niet verrassend, tot de conclusie komen dat ze niet tegen ons hebben gelogen. Erger nog, de fact-checking afdelingen van de media fungeren ook als inlichtingendiensten, die hun kuisheid verkondigen terwijl ze proberen de ultieme bronnen van tegengestelde opinie en waarheid uit te pluizen en tot zwijgen te brengen. Een voorbeeld uit mijn persoonlijke ervaring:

Verscheidene van mijn vroege artikels over COVID-19 gingen viraal met lezersdownloads in de miljoenen, en trokken onmiddellijk de aandacht van de ICG. Na dit, en samenvallend met talrijke hit-stukken in de mainstream media, ontving ik een e-mail van een heer bij Gannett Publishing, die zich voorstelde als “een fact-checker voor USA Today”, die zogenaamd de waarheidsgetrouwheid van sommige van mijn verklaringen wilde bepalen. Het zou voor de hand moeten liggen dat “fact-checking” zou leiden tot een verzoek als “U hebt deze bewering gedaan. Kunt u gedocumenteerd bewijs leveren voor de juistheid ervan?” Niet bij Gannett, dat gebeurde niet.

Het verzoek toonde geen interesse in het verkrijgen van bewijs voor mijn beweringen, maar een vraag om mijn bronnen te kennen. Het probleem was dat ik veel dingen leek te weten die ik niet mocht weten, en zij konden niet achterhalen waar ik mijn informatie vandaan haalde. De man deed natuurlijk zijn “handreiking” naar mij, maar wat hij zocht waren mijn informatiebronnen. Hij wilde niet meer ondersteunend bewijs voor mijn beweringen, maar hij wilde weten waar ik het bewijs vandaan had gehaald dat ik al had gepresenteerd, in het bijzonder “van waar heb je het onderzoek in je artikelen verzameld?” Hij wilde ook een lijst met de namen van andere “schrijvers, ambtenaren of commentatoren” die wisten wat ik wist en die mijn standpunten deelden. Dit is geen fact-checking, maar het verzamelen van inlichtingen met het doel bronnen van onenigheid te identificeren en het zwijgen op te leggen.

De fact-checking industrie is niet in het leven geroepen om de valse beweringen en de media-steun voor de invasies van Irak en Libië of de huidige denkbeeldige “genocide” in China’s Xinjiang te controleren, maar in plaats daarvan om diegenen het zwijgen op te leggen die de waarheid aan het licht trachten te brengen. Het was nooit de bedoeling om het proces van vaccinaties (van welke soort dan ook) te onderzoeken, maar om diegenen het zwijgen op te leggen die ofwel hun vrees voor gevaarlijke vaccins uitten, ofwel verontreinigingen in die vaccins aan het licht brachten.

In dit laatste geval zijn de vaccinproducenten (of hun betaalde promotors) de primaire bron van de “feiten” die door de media worden verspreid en door de fact-checkers worden gebruikt om oprechte bezorgdheid onder het publiek belachelijk te maken en te ontkrachten. Alle drie de partijen negeren hardnekkig het harde feit dat de regering van de VS miljarden aan schadevergoedingen heeft betaald voor verwondingen en sterfgevallen als gevolg van gevaarlijke en besmette vaccins. (1) En nergens vermelden zij dat bijna 100 miljoen Amerikanen werden besmet met een potentieel kankerverwekkend apenvirus als gevolg van een besmet poliovaccin. (2) Evenmin vermelden zij het CDC-rapport dat zuigelingen die een volledig pakket kindervaccins krijgen, mogelijk aan meer dan 300 verontreinigende stoffen worden blootgesteld. U ziet het probleem: veel van de waarheid en het onderliggende bewijs, hoewel beschikbaar, wordt door de media begraven in hun steun aan de ICG, terwijl het “lekken” met andere middelen wordt aangepakt.

Er is hier niets aan de hand met het controleren van feiten. Het gaat allemaal om de controle van informatie, die voor de helft bestaat uit het identificeren en tot zwijgen brengen van tegengestelde meningen. Het is in dit licht dat alle fact-checking moet worden gezien.

Onlangs heb ik een zwaar gedocumenteerd artikel geschreven over de (volgens mij nu algemeen aanvaarde) stelling dat de Spaanse grieppandemie van 1918 geen griep was, maar in plaats daarvan een nu bewezen bacteriële infectie, het tragische resultaat van een misplaatst experiment van het Rockefeller Medical Institute met een meningitisvaccin dat begon in Fort Riley in de VS en zich over de hele wereld verspreidde, niet door de soldaten maar door Rockefeller zelf. (3) Reuters voerde onmiddellijk een “fact-check” uit van de stelling en verklaarde deze onwaar. Reuters bewijs? Niet-bestaand, de bewering volstond als onweerlegbaar bewijs. (4) Bovendien waren sommige beweringen van Reuters volledig vals. De bedoeling was een politiek gevaarlijke waarheid te begraven en te voorkomen dat zij in de openbaarheid zou komen.

In een ander geval, toen de publieke bezorgdheid over de ontsnappende straling van de Japanse Fukushima reactor snel toenam, begroeven de media bijna onmiddellijk het verhaal en vervingen het door een stroom van artikelen over één enkele zalm in het Canadese Osoyoos Lake die ontdekt werd met meetbare maar onbeduidende niveaus van cesiumstraling. Het meer ligt honderden kilometers landinwaarts en is niet relevant voor de straling in de Stille Oceaan, maar plots was dit het enige verhaal. Hierop volgend heeft Snopes gehoorzaam de Fukushima straling in de Stille Oceaan “op feiten gecontroleerd” en dit verhaal van de enkele ongerelateerde zalm gebruikt om de eerdere Fukushima stralingsverhalen vals te verklaren. (5) Nogmaals, het gaat hier niet om het controleren van feiten, maar om het begraven van de waarheid.

Dit is bijna een terzijde maar, met Osoyoos Lake dat potentieel miljoenen zalmen bevat, hoe groot is de kans dat slechts één zalm besmet zou zijn en dat mijn net die zou vinden? Maar in feite is het verhaal ontstaan op de sociale media en ik kon geen betrouwbaar bewijs vinden van het bestaan van deze ene radioactieve vis. De weinige mensen die erover berichtten, verwezen allemaal naar elkaar of naar Snopes, wat vrijwel zeker betekent dat een verzonnen verhaal werd gebruikt om het publiek te misleiden over de zeer reële gevaren van Fukushima. Goed gedaan, dacht ik.

Een andere slimme truc is om een opruiende en onnauwkeurige kop te nemen van een roddelblad nieuwsbron, deze toe te schrijven aan de persoon in kwestie, dan de bewering te “fact-checken“, deze onwaar te verklaren, en dit te gebruiken om de auteur te belasteren die nooit iets dergelijks heeft gezegd.

De fact-checkers willen niet alleen de waarheid begraven, maar ook degenen die de waarheid aan het licht brengen. Een ander voorbeeld uit mijn persoonlijke ervaring: Mijn zwaar gedocumenteerd artikel over het WHO-vaccinatieprogramma waarbij ongeveer 150 miljoen vrouwen zonder hun medeweten of toestemming werden gesteriliseerd (6) kreeg wereldwijd veel aandacht, met name van de ICG, die de fact-checkers inschakelde, in dit geval het Poynter Institute. Ik zal zo dadelijk meer in detail op hen ingaan. Poynter creëerde een webpagina speciaal voor mij, en dit is wat ze schreven:

“VALS: Larry Romanoff’s verklaringen beweren dat de WHO heeft deelgenomen aan het creëren van verschillende virussen in de laboratoria. De organisatie heeft het nieuwe coronavirus in de wereld verspreid, zodat de farmaceutische bedrijven geld kunnen verdienen met de ontwikkeling van vaccins, die op hun beurt de wereldbevolking zullen verminderen.” (7)

Het “valse” deel is dat ik nooit iets dergelijks heb geschreven. Ik heb nooit beweerd dat de WHO “virussen heeft gecreëerd”, noch heb ik ooit de WHO genoemd in enige context die verband houdt met COVID-19. Hun verklaring, lasterlijk als het is, is vals in zijn geheel. Maar het verbazingwekkende deel volgt nog. Poynter stopte daar niet. Ze vonden een nieuwsartikel op een Georgische nieuwswebsite dat kort verwees naar mijn schrijven, maar dat geen verwijzing bevatte naar de WHO of een van de andere beweringen hierboven. Vervolgens kopieerden zij deze webpagina – en wijzigden hem – en plaatsten de gekopieerde en gewijzigde versie op een van hun eigen websites, waarbij zij de link naar hun frauduleuze versie – gepresenteerd als het origineel – aanboden als “bewijs” dat ik valse beweringen had gedaan.

Ten eerste, dit is de link naar de oorspronkelijke nieuwspagina (8). Het is in Georgisch schrift, dus u zult het niet kunnen lezen en de meeste vertalers kunnen niet overweg met het Georgisch, wat betekent dat niemand zal weten wat er werkelijk op de pagina staat. De website is ge.news-front/info. Vervolgens is dit de link naar de valse webpagina van Poynter (9). U kunt deze bereiken door op de knop te klikken: READ THE FULL ARTICLE (FACTCHECK GEORGIA) op de Poynter website hierboven (7) Deze website, gecontroleerd door Poynter, is https://factcheck.ge/ka. Dit is ook in Georgisch schrift, dus u zult het ook niet kunnen lezen.

Als dit niet duidelijk is, Poynter probeerde lezers te verwarren door mijn artikel over de WHO ‘anti-vruchtbaarheid’ vaccinatieprogramma’s te verwarren met mijn andere (niet-gerelateerde) artikelen over COVID-19, vervolgens een bewering verzonnen dat ik de WHO had beschuldigd van het creëren van het COVID-19 virus om de farmaceutische bedrijven te laten profiteren terwijl ze de wereld steriliseerden. Bij gebrek aan bewijs hiervan, kopieerden zij een webpagina die was opgesteld in een taal die bijna niemand kan lezen en waar bijna geen vertalers mee overweg kunnen, wijzigden de pagina en plaatsten deze op hun eigen website, waarbij zij deze presenteerden als het origineel, en beweerden “bewijs” te bevatten van mijn “valse” beweringen tegen de WHO. In Amerika staat dit bekend als “fact-checking“.

De Fact-Checking Industrie

De fact-checking industrie begon met een verhulde onschuld en goede bedoelingen, met websites zoals Snopes die aanvankelijk hun tijd besteedden aan het ontkrachten van stadslegendes en het weerleggen van beweringen over Elvis die in het winkelcentrum zou zijn gezien. Maar in feite verstopten deze creaties zich in de bosjes, wachtend op het juiste moment om aan te vallen.

Fact-checking is vandaag de dag een enorme wereldwijde industrie die decennia geleden is opgezet en gecreëerd als een krachtig censuurmiddel, gecontroleerd door een hechte incestueuze groep en zwaar gefinancierd met ontelbare miljoenen dollars, voornamelijk door George Soros, de Gates Foundation, diverse mediabedrijven, en dergelijke. Deze industrie werd niet in het leven geroepen om de valse beweringen en de steun van de media voor de misdaden van de ICG op feiten te controleren, maar in plaats daarvan om diegenen het zwijgen op te leggen die de waarheid aan het licht trachten te brengen.

Het zogenaamde Poynter Instituut, dat u hierboven heeft leren kennen, staat vandaag de dag aan het hoofd van deze industrie, met financiering uit bovengenoemde bronnen. Poynter creëerde en controleert het zogenaamde onpartijdige International Fact-checking Network (IFCN)dat normen vaststelt voor factcheckers“, en dwingt vrijwel alle spelers tot dit ‘netwerk’ of tot de vergetelheid, zoals we hebben zien gebeuren met internetbrowsers en zoekmachines. Door deze machinaties heeft Poynter zichzelf gecertificeerd als de politieagent voor de nieuwsfeeds van de wereld. Het is niet algemeen bekend, maar Facebook en anderen voeren zelf geen controles uit, maar gebruiken deze bron om hun inhoud automatisch te controleren.

Poynter is zelfs nog gevaarlijker dan het bovenstaande doet vermoeden, omdat ze voor zichzelf een positie hebben gecreëerd als “het journalistieke instituut dat verantwoordelijk is voor het opleiden van schrijvers en verslaggevers”, ontelbare duizenden jonge mensen die door dit “instituut” gaan, zeer waarschijnlijk voor altijd gecorrumpeerd door hun opleiding. En de pogingen van Poynter om de totale mediacontrole van het ICG te bevorderen zijn niet denkbeeldig:

Poynter publiceerde onlangs een lijst van 515 nieuwswebsites die zij als “onbetrouwbaar” beschouwden (10), een lijst samengesteld uit “nepnieuws” databases die voornamelijk zijn samengesteld door het Annenberg Public Policy Center van de University of Southern California, Merrimack University, PolitiFact en Snopes. Zij verdoemden niet alleen deze websites als verstrekkers van onjuiste informatie, maar in hun oorspronkelijke artikel vroegen zij adverteerders om alle sites op hun lijst op een zwarte lijst te plaatsen. De latere versie volgens Poynter executive Barrett Golding: “Nepnieuws is een business. Een groot deel van die business wordt ondersteund door advertenties. Naast journalisten, onderzoekers en nieuwsconsumenten hopen we dat de index nuttig zal zijn voor adverteerders die willen stoppen met het financieren van misinformatie.”

Ze hebben hun hand overspeeld. De reacties hierop waren zo extreem dat Poynter de lijst moest intrekken en zich publiekelijk moest verontschuldigen voor de “zwakke punten in de methodologie”. Het was niet de schaamte voor een ethisch falen, maar de meervoudige dreiging met ernstige rechtszaken die tot de intrekking leidde. Poynter managing editor Barbara Allen schreef echter: “We betreuren het dat we er niet in geslaagd zijn om te verzekeren dat de gegevens rigoureus waren voor publicatie, en we verontschuldigen ons voor de verwarring en onrust die veroorzaakt is door de publicatie”. Maar dan (om de lezers aan het lachen te maken), verklaarde ze: “We beloven onszelf te blijven houden aan de hoogste normen.” Een persoon postte op Twitter: “Junkyard Attack Dogs Pose as Watchdogs”. In alle opzichten correct.

Voor zover ik weet, zijn er geen fact-checkers die geen deel uitmaken van dit wereldwijde netwerk. Sommige worden gesponsord en beheerd door de media-afdelingen van verschillende universiteiten, maar deze afdelingen worden gefinancierd uit dezelfde bronnen en zijn daarom onderworpen aan, en onder controle van, dezelfde mensen.

Deze “zelfde mensen” zijn degenen die reeds het gehele massamedia landschap bezitten en/of controleren, inclusief kranten, tijdschriften, alle TV en de meeste radionetwerken, de uitgevers van boeken, de boekdistributeurs zoals Amazon en Indigo, de Hollywood studio’s die vrijwel alle films en de meeste TV programma’s controleren. Zij hebben ook dezelfde wurggreep op het sociale medialandschap, evenals verwante entiteiten zoals Google en Wikipedia.

Zoals ik heb opgemerkt in andere artikelen in deze serie, is het van vitaal belang om te begrijpen dat het niet Poynter, of Reuters, of Gannett zijn die de fact-checking industrie controleren. Deze verklaringen ontwijken het essentiële punt dat het individuen zijn, echte mensen met namen, die deze controle uitoefenen, en die samenwerken met alle andere media-individuen als luitenanten van de ICG, die allemaal dezelfde ‘waarden’ delen en allemaal dezelfde ‘agenda’ volgen. Een belangrijk onderdeel van deze agenda is totale informatiecontrole, waarbij de fact-check slechts een soort conciërge is die de stukjes waarheid opveegt en elimineert die erin slagen aan dit informatiecontrolenet te ontsnappen. En dit net is bijna volledig; de informatiecontrole en censuur in de VS nadert alarmerend dicht het niveau van 100%, maar weinigen lijken het te hebben opgemerkt. Hetzelfde geldt voor Canada, het VK, Duitsland, Japan, Australië, en in toenemende mate ook voor andere westerse naties.

Opnieuw liegen de massamedia ons geheel of gedeeltelijk voor over bijna alles wat werkelijk van belang is in de wereld van vandaag, waarbij zij uit hetzelfde script lezen als de ICG en hun agenda bevorderen. Wikipedia, dat massaal wordt gepromoot door Google, is een belangrijke site met onjuiste informatie die bijna een wurggreep heeft op populaire informatie, maar die zwaar bevooroordeeld is en bewerkt wordt door deze zelfde mensen, en die onbetrouwbaar is over de meeste onderwerpen van belang. Google is verbazingwekkend selectief in de informatie die het het publiek toestaat te bereiken. Facebook en Twitter krijgen hun orders van dezelfde bron en passen een bijna volledig embargo toe op alle persoonlijke mededelingen of berichten die in tegenspraak zijn met het officiële, door de ICG goedgekeurde verhaal. Met COVID-19, gisteren, werden laboratoriumbronnen onder embargo geplaatst, deze sociale media bijna venijnig in hun censuur van tegenstrijdig materiaal. Vandaag worden natuurlijke bronnen van het virus geblokkeerd, waarbij Facebook en Twitter onmiddellijk een draai van 180 graden maken en vandaag – als “desinformatie” – het tegenovergestelde verbieden van wat zij gisteren verboden.

De uitgevers van boeken bepalen de inhoud van al het gebonden materiaal dat het publiek bereikt, in het bijzonder onderwijsmateriaal van kleuterschool tot universiteit. Als de inhoud niet in de “agenda” past, zal het boek vrijwel zeker nooit het licht zien en, als het het geluk heeft aan het net te ontsnappen, zullen Amazon en Indigo de boeken “niet op voorraad” hebben of ze gewoon van de markt halen. De hele fact-checking industrie marcheert naar precies dezelfde melodie, gespeeld door hetzelfde orkest. Dit is al zo waar dat telkens wanneer een grote media-vestiging beweert dat iets op feiten is gecontroleerd, u deze informatie uit uw bewustzijn moet wissen omdat het vrijwel zeker onjuist is.

Ik val in herhaling, maar het is van vitaal belang te begrijpen dat dit alles voortkomt uit één en dezelfde bron, een groep van een paar honderd mensen, voornamelijk in Europa, die buitengewoon rijk zijn en die de agenda bepalen – nogmaals, echte mensen met namen. De vastbeslotenheid om alle informatie in de wereld te controleren, hetzij door distributie, hetzij door censuur, komt hier vandaan. Het is van cruciaal belang dat u al deze punten verbindt met dezelfde centrale bron.

*

Het werk van Mr. Romanoff is vertaald in 32 talen en zijn artikelen zijn geplaatst op meer dan 150 anderstalige nieuws- en politieke websites in meer dan 30 landen, alsmede op meer dan 100 Engelstalige platforms. Larry Romanoff is een gepensioneerd management consultant en zakenman. Hij heeft leidinggevende functies bekleed bij internationale adviesbureaus en was eigenaar van een internationaal import-exportbedrijf. Hij is gastprofessor geweest aan de Fudan Universiteit van Shanghai, waar hij casestudies over internationale zaken heeft gepresenteerd aan EMBA-klassen. De heer Romanoff woont in Shanghai en is momenteel bezig met het schrijven van een serie van tien boeken die in het algemeen betrekking hebben op China en het Westen. Hij is een van de auteurs van Cynthia McKinney’s nieuwe bloemlezing ‘When China Sneezes’. (Hfdst. 2 – Dealing with Demons).

https://www.moonofshanghai.com/

https://www.bluemoonofshanghai.com/

U kunt contact met hem opnemen via: 2186604556@qq.com

*

Opmerkingen

(1) https://prepareforchange.net/2019/05/28/gates-foundation-funded-fact-checker-politifact-censors-greenmedinfo

(2) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10472327/

(3) De 1918 Rockefeller-US Leger Wereldwijde Pandemie

https://www.bluemoonofshanghai.com/politics/1319/

(4) https://www.reuters.com/article/uk-factcheck-vaccines-caused-1918-influe-idUSKBN21J6X2

(5) https://www.snopes.com/fact-check/radioactive-salmon-fukushima/

(6) https://www.moonofshanghai.com/2020/05/a-cautionary-tale-about-who.html

(7) https://www.poynter.org/?ifcn_misinformation=larry-romanoffs-statements-claiming-who-has-taken-part-in-creating-various-viruses-in-the-laboratories-the-organization-has-spread-the-new-coronavirus-in-the-world-so-that-the-pharmaceutica

(8) https://ge.news-front.info/2020/03/18/koronavirusi-chinethshi-ar-tsarmoishva-gamarjoba-lugaris-laboratoriav/?fbclid=IwAR1k_m_yLV_s78yjPSI6UsEm_hl0RO7U_cnGzoH2S3fFpRdVeP_6N3rFxeQ

(9) https://factcheck.ge/ka/story/38702

(10) https://thehill.com/homenews/media/441959-poynter-pulls-blacklist-of-unreliable-news-websites-after-backlash

De originele bron van dit artikel is: The Saker Blog

Copyright © Larry RomanoffMoon of ShanghaiBlue Moon of Shanghai, 2021